vrijdag 23 juni 2017

Sleep tight Gijs

Last minute cadeaus, ik maak er mijn specialiteit van. 

Die cadeaus in de vorige zin mag u gerust schrappen trouwens, het is hier last minute alles eigenlijk. In mijn herinnering was ik als kind nochtans altijd voorbeeldig op tijd, maar sinds ik als 23-jarige opgescheept werd met de slechtste examenrooster ever is het hek van de dam. Vijf examens in even zoveel dagen na amper twee weken blok, dat vroeg om red bull en een drastisch andere ingesteldheid wat betreft slaap en time management. Helaas met blijvende gevolgen. Disclaimer: het kan ook zijn dat time management nooit mijn sterkste kant was maar dat mijn herinneringen niet 100% stroken met de realiteit.

Maar even weer on topic. Baby Gijs organiseerde zaterdagmiddag zijn eerste festivalletje, dus zaterdagochtend ging ik in actiemodus. 
Een slaapzak komt lang van pas en vind ik dan ook een i-d-e-a-a-l babycadeautje. En als de ouders niet wild zijn van de stofkeuze, doen ze gewoon het licht uit en geen haan die ernaar kraait. 
Het model is de (vereenvoudigde) Lua, van Straightgrain. Ik maakte deze al verschillende keren, en een patroon dat in de vingers zit, helpt geweldig om last minute cadeaustress te vermijden. (tip ;)). De stof is er eentje van Cotton + Steel (bij Alotte), met de toepasselijke naam 'Sleep Tight'. Gevoerd met een laagje H630 en een effen katoentje kan deze prima dienst doen in iets frissere zomernachten.

Uit een restje van de stof knipte ik een paar figuurtjes, stikte er een effen achterkant tegen en vulde met kussenvulsel. 
Gijs: sweet dreams!

maandag 5 juni 2017

Nova Blogtour - Party outfit III

Nadat zowel Jolien als ikzelf gekleed werden, bleef nog net voldoende tijd over voor een outfit van de jongste. 
Waar ik bij Jolien eerst het kleedje maakte en dan op zoek moest naar bijpassende schoenen - een uitdaging is een understatement als je een beetje afwijkt van de seizoenskleuren - deed ik het voor Janne omgekeerd. Ze koos eerst de feestschoenen - en schoenen in mintkleur, daar weten we wel weg mee - en daarna zocht ik bijpassende stoffen. Een pak gemakkelijker ;). 

Bij Georgette sloeg ik mijn slag. Ik koos voor een mintkleurige double gauze van Les Trouvailles d' Amandine, en toen ik toch bezig was klikte ik ook een perzikkleurige tricotcoupon van Elvelyckan in mijn winkelmand.

Het patroon zat ook al even in mijn hoofd, de Nova van StraightGrain. Prachtig patroon vind ik dat, dat met haar vele plooitjes-opties, toch hét handelsmerk van StraightGrain, ook meteen een hoog wow-gehalte heeft. Het was, écht waar, mijn bedoeling deze keer strikt het patroon te volgen. Gewoon een A-lijn kleedje in de double gauze, met honinggraat-plooitjes.
Maar toen de stoffen toekwamen, mooi op een hoopje, de perzikkleurige tricot op de mintkleurige double gauze kon ik ze niet meer scheiden. Dus ik stelde mijn plannen bij en besloot dat een feestelijke t-shirt op een simpel rimpelrokje ook perfect zou werken. Een kleine Nova-hack drong zich op. 

Omdat tricot en een geweven stof katoen toch wel wat anders verwerken, besloot ik een stuk stof eerst te voorzien van plooitjes, en dan aan de hand van een goedpassende t-shirt en het patroondeel van de voering met aangeknipte mouwtjes het t-shirt te knippen. Een ballon-effect wilde ik vermijden, dus ik knipte het bovenstuk door op de lijn van de voering en zette er dan een ongerimpeld deel onder. We schrijven deadline - 3 dagen dus ik was blij dat het werkte zoals het in mijn hoofd zat. 
Die plooitjes, dat 3D-effect, ik kan er naar blijven kijken! Ik werkte af met de hand met fluo garen, voor een pittig detail.

Achteraan knipte ik de voering in 2 delen en koos voor een knoopjessluiting. 
In de zij liet ik het fluo ook nog even terugkomen. Van zo'n details kan ik genieten.
Het rokje rimpelde ik op een glitterelastiek, waar ik geen foto van heb, helaas. Maar meer heeft de outfit niet nodig, toch?
<3
Nova, yes, I like! En An, ik beloof het, de volgende versies - want die volgen ongetwijfeld - volgen het patroon naar de letter!





dinsdag 30 mei 2017

Sparkling Sallie jumpsuit

Waar moet ik beginnen, na anderhalve maand blogstilte? 

Laat ons het er vooral op houden dat 2017 nu al de geschiedenis ingaat als dat jaar waarin mijn gezondheid het een beetje - understatement - laat afweten. Exit gebroken arm, enter de longontsteking. Maar niet getreurd, we klauteren weer uit het dal, net op tijd voor een spetterende zomer! 
En gelukkig ook nét op tijd om volop mee te genieten van Jolien's eerste communie. Alsof het zo moest zijn (!) naaide ik haar communiekleedje in het korte intermezzo tussen arm en longen, zodat het stressniveau outfitgewijs redelijk laag lag toen ik de weken voorbij zag vliegen vanuit mijn bed en luie zetel. Het initiële plan, nl. zus en mama ook voorzien van zelfgemaakte outfits maakte langzaamaan plaats voor plannen richting kledingwinkel. Maar toen de lucht dan toch opklaarde, deed ik aan slow-zero-stress sewing, en kon ik dat tripje toch nog schrappen. Yes!
Voor mezelf zat ik al met een feestelijke jumpsuit-plan in mijn hoofd sinds ik de Sallie Jumpsuit van Closet Case Patterns bij haar ontdekte. Comfy, brede verhullende pijpen, en toch elegant, my cup of tea. Oh, en in tricot, zonder al te veel poespas, en dus snel klaar. 
Feestelijk wel, dus dat vroeg om een feestelijke stof. En bij feestelijk denk ik direct aan Lotte Martens ' Let's Party Collectie, tja, ik ben gewoon grote fan. De Sparkle Tarda Jersey, in combinatie met de 'gewone' Tarda, de ideale match in mijn hoofd. En ook in de praktijk blijkt dat perfect te werken voor dit patroon, al zeg ik het zelf. I loooove this jumpsuit.
Het enige tricky aspect is de paneelafmeting van de Sparke Tarda. Met een hoogte van 40 cm (na voorwassen) kreeg ik het kimono-style-bovenstuk 'óp de millimeter' uit de stof geperst. Had ik een proefversie gemaakt, dan had ik geweten dat ik dat bovenstuk best met een paar centimeter had verlengd, en dan had ik een beetje moeten improviseren met een aparte tunnel in plaat van aangeknipt aan het bovenstuk. Een bovenstuk met spaghettibandjes was uiteraard ook een optie geweest.
Ook de anderhalve meter gewone Tarda was na voorwassen (en ja, droogkast, ik geef het toe #lazyismymiddlename) heel nipt. Zakken kreeg ik er niet meer uit, maar haha, uit esthetische overwegingen - zakken op mijn heupen in een kledingstuk uit één geheel, ik dacht het niet - ging ik die toch schrappen.
Jersey zet mijn afrikaanse rondingen ter hoogte van mijn derrière mooi in de verf, n' est ce pas? 
Ok, ook net iets te veel de rondingen ten gevolge van too-much-partyfood. Je kan ook niet áltijd je buik intrekken ;).
 De lintjes op de rug zijn niet per se functioneel , maar ik hou wel van dat extraatje.
Het vestje hing nog in de kast, de pumps zijn tijdloze klassiekers en de Joy maakte ik ook al eerder. Outfit complete.

De foto's zijn helaas niet op het communiefeest genomen. Iets met tijdsnood vooraf, en zelf fotograferen tijdens het feest. De dag nadien hees ik mezelf nogmaals in de jumpsuit, moe, en prikkelbaar. De fotograaf van dienst heeft het geweten #sorryschattie.





donderdag 20 april 2017

Joy Joy!

Wie k-bas volgt zag het wellicht al passeren, we blazen deze week ons eerste kaarsje uit! 

Verjaardagen zijn er om gevierd te worden - toch tot er grijze haren in het spel komen. En dus smeet ik me vol overgave op de uitwerking van een tasje dat al in mijn hoofd zat vanaf dat ik de Rozy-sluiting voor de eerste keer in mijn handen had.
De Rozy wallet zit echt geweldig in elkaar, maar een clutch met die sluiting, dat moest toch ook lukken? Dat wij van die tasklemmetjes in ons assortiment hebben sterkte mij in mijn voornemen :)

Ik keek wat rond, bestudeerde al de tassen in mijn schuif en maakte een eerste proefversie. Eentje in naturelkleurige croco kurkleer, I like. Al bij al ging dat verbazingwekkend vlot. Dat ik tijdens mijn gips-intermezzo al minstens 10 versies mentaal in elkaar stak kan helpen. De afwerking aan de kant, dat vond ik de grootste uitdaging. Bij de eerste versie gebruikte ik een extra strookje kurkleer, vouwde dat om de onafgewerkte zijkanten en stikte dat op 1cm van de kant vast. 
Hmm, die ene cm doorgestikt aan de kant, dat was nog niet zo gemakkelijk met de zijpanelen in de weg, en vooral, elke kleine scheve kronkel zie je ook op de voorkant. Gelukkig is de croco print heel vergevingsgezind, dus daar stoort het niet. 
Maar een tweede versie in zwarte kurk met Lotte Martens bling bling (ik gebruikte een nepleren lint met koperen driehoekjes voor de buitenkant, en een ander voor het ritsvakje) maakte de probleemzone helemaal duidelijk. Effen stof is meedogenloos :).
Plan B kwam op de proppen toen ik moedeloos en héél slechtgezind na een avondje tornen in bed kroop om de frustratie weg te slapen. Eureka, self-binding, een term die ik bij haar oppikte, dat was de oplossing! Ik sprong terug uit bed, en een kwartiertje later was het beklonken. 

Voor versie 1 en 2 gebruikte ik style-vil, een foamachtige heel lichte versteviging die je mee in stikt. Die zorgt ervoor dat de clutch heel mooi rond valt, in plaats van een platte zak wordt, geweldig materiaal. Alleen, de clutch wordt er wel een beetje 'foamig' van, ergens misschien niet direct het gevoel dat je van een clutch verwacht. 

Voor de derde versie wilde ik graag een stevige 'harde' versteviging testen. Ik ging voor Fast2Fuse heavyweigt, die ik pas na het inzetten van de zijpanelen mee in het tasje schoof. Je zou een soortgelijk effect ook kunnen bereiken met karton (niet van dat ribbelspul uiteraard). Fast2fuse heeft als voordeel wel dat je de voering aan de versteviging kan strijken na assemblage zodat de stof ook binnenin mooi strak zit.
Versie 3 werd er eentje met kunstleer, één van onze nieuwe aanwinsten in de shop. Geen goedkoop kunstleer, dat beseffen we zelf ook, maar wel erg kwalitatief. En daar doen we het voor! Roze met geel, is dat geen topcombi ;) Jolien haar communietasje is bij deze ook een feit.
Die voeringstof kocht ik bij Bellelien vorig jaar, voor een zomertopje, vorig jaar ;). Toen ik door mij kast ging was dat dé perfecte match - stof stockeren heeft écht nut.

Die versie maakte duidelijk waar nog wat millimetertjes af mochten of bij moesten. Versie 4 tenslotte was een must voor de handleiding ;). Ik koos voor cognackleurig kunstleer, altijd stylish. Omdat effen ook maar effen is, wilde ik daar eens een retro-toets proberen, en ik ging voor de ivoren strik. De handleiding voor dat detail is vrij summier - knip een strook stof, rimpel in het midden, naai daar met de hand een klein strookje stof rond, maak 2 inkepingen in de buitenstof, steek de strik ertussen en stik vast. 
Welke versie nu mijn favoriet is? Geen idee. Er is voor elk wel een goede gelegenheid te bedenken ;)

Ook zin om een Joy-clutch te maken? U kan het gratis downloaden

Oh, in de handleiding ging ik uit van niet-rafelende buitenstof. Wil je een beetje je eigen ding doen met canvas en andere versteviging? Dan heeft Marleen als nog een aantal geweldige tips. Vooral die laatste, dan ik daar niet zelf op gekomen ben :)


zondag 16 april 2017

Een lili in burel

Ik presenteer u mijn nieuwste tote bag: mijn eigenste Lili uit de tas van Annelies. Ik kwam dat model nu al zo vaak tegen, onder de k-basklanten dat ik niet kon achterblijven.
Als iets vaak wordt gemaakt, dan is daar meestal een goede reden voor. Wat inderdaad ook zo blijkt, het is zo een 'er-kan-altijd-nog-wel-iets-bij-tas'. Dit hier is het grote model - niks te groot voor mijn rommel ;) - maar als u minder ruimte vandoen hebt kiest u gewoon het kleinere model, dat spreekt voor zich.
Het model heeft geen rits - let's face it, ik gebruik dat gewoonlijk toch niet, net iets te nonchalant volgens de wederhelft - maar wel een handig binnenzakje. Of zeg maar gerust binnenzak. Die werkte ik af met brede zwarte nepleren biais. Voor de hengsels koos ik voor zwarte leren riemen. Normaal beginnen de hengsels al vanuit het bodemdeel, maar om esthetische redenen koos ik ervoor ze niet te laten doorlopen hier. Bevestigen met een holniet, en klaar (niks aan, I swear, ik maakte daar zelfs eens een filmpje van).
Maar laat me het eens over de stof hebben. Voor het bodemdeel gebruikte ik zwarte behandelde kraft-tex. Dat kan wel tegen een stootje, en ik hou van de stoere look. Voor de binnenstof greep ik naar een heerlijk tijgerstreep-printje van bij Mon Depot. Een perfectere match met de kleuren van de buitenstof, kon ik niet direct bedenken.

En de buitenstof, daarvoor koos ik voor één van de nieuwste k-bastelgen: prachtige intense goudgele burel. Burel? Euh, wat is dat, denkt u nu wellicht? Burel is verwant aan vilt, maar is eerst geweven en dan pas vervilt in tegenstelling tot 'gewone' vilt. Het is 100% wollen stof van Portugese makelij, net geen 2mm dik met water- en vuilafstotende eigenschappen. Net als vilt dus. Ideaal tassenmateriaal, dachten wij zo. 

Niet goedkoop, zeker niet, maar kwalitatief, veelzijdig, duurzaam en milieuvriendelijk. En de intense kleuren krijgt u er gratis bovenop. Naast een reeks aan mooie kleuren in burel, kozen we trouwens ook 5 tinten 100% wolvilt uit voor de webshop. 100% wol, en geen mengeling, dat heeft zijn prijs, maar dat is het zo waard! Burel en vilt zijn vanaf woensdag te koop op www.k-bas.be

Voor deze tas verstevigde ik enkel de voeringstof. Dat werkt perfect.

Mijn bereidwillig model testte uit wat er allemaal nog meer in die 'er-kan-altijd-nog-wel-iets-bij-tas' paste. En ja, zo ook haar hoofd. 'Kijk mama, ik ben een robot'. Hartje voor de verbeelding.
Benieuwd naar de mooie kleuren burel en vilt die we in huis hebben? Houd onze website deze week in de gaten!






LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...